بایگانی برچسب برای: شیره انگور

شیره و حلوا

حلوا شیره انگور

 

مواد اولیه ای که برای پختن حلوا با شیره انگور احتیاج داریم:

آرد

روغن (نصف مقدار آرد)

شیره انگور ملایر (با توجه به میزانی که تمایل دارید شیرین بشود)

گلاب

کنجد

طرز تهیه: اول آرد را تفت می دهیم تا مقداری تغییر رنگ بدهد؛ سپس روغن را به آن اضافه می کنیم و دوباره تفت می دهیم تا رنگش تیره تر بشود. از آن طرف شیره رو با آب (اندازه روغن) و گلاب رقیق می کنیم و به روغن و آرد اضافه می کنیم.

دوباره همه را باهم تفت می دهیم تا زمانی که به رنگ دلخواه برسد(نه خیلی روشن و نه خیلی تیره). و در آخر به آن کنجد اضافه می کنیم. و تمام!

چند تا نکته:

نکته اول: اگه آرد را زیاد تفت بدهیم ممکنه است بسوزد که هم از لحاظ ازش غذایی افت می کند و هم مزه آن تلخ می شود، پس مواظب باشید و  هنگام تفت دادن از آن غافل نشوید.

نکته دوم: می توانید به آن مقداری زعفران هم اضافه کنید. خوشبو و خوشرنگ تر می شود.

نکته سوم: در آخر برای بهتر جا افتادن حلوا بهتر است برای چند دقیقه، ظرف رو به شکل گهواره ای رو شعله حرکت بدهید.

وصف ملایر در حدایق السیاحه

در کتاب حدایق السیاحه که در سال 1242 قمری نگارش یافته‌است، ملایر این گونه توصیف شده‌است:

«ذکر ملایر: ناحیه ای است از عراق عجم، از اقلیم چهارم. آبش خوب و هوایش مرغوب و مشتمل است بر قرای دلگشای و دهات رغبت فزای و طرف شمالش را جبل الوند گرفته و سمت جنوبش گشاده است و اکثر قرای آن در زمین هموار اتفاق افتاده است. مردمش همگی شیعه‌ی امامیه و فارسی‌زبانند و اکثر میوه‌های سردسیری‌اش ممتاز و دوشاب آنجا به امتیاز است. و دارالاماره ی آنجا چوبین نام دارد و چون شاهزاده شیخعلی میرزا آن قریه را محل نشیمن ساخته، اسم آن قریه را دولت آباد گذاشته و اکنون قصبه‌ای بزرگ است».

دوشاب همان شیره‌ی انگور است. همان‌طور که می‌بینید در دوران قاجار (و پیش از آن) شیره‌ی ملایر در ایران شهره بوده‌است.

منبع: زین العابدین شیروانی، حدایق السیاحه، ختم تالیف شنبه 18 ذیحجه 1242 ق در شیراز، نسخه خطی کتابخانه ملی ش بازیابی 15848، صفحه 625.